Türk Klinik Biyokimya Derg 2008; 6(3): 109-115

Su kanalları yaklaşık olarak 30 kDa moleküler ağırlığında küçük membran proteinleridir. Su kanalı ailesi 13 üyeden oluşmaktadır. Membranlardan suyun geçişini sağlayan su kanallarının bir kısmı gliserol ve üre gibi küçük, polar maddelerin de membranlardan geçişini sağlamaktadır. Su kanalı-7 en çok yağ dokusunda bulunmaktadır. Su kanalı-7’nin fonksiyonel eksikliği ile obezite arasında ilişki olduğuna dair bulgular giderek artmaktadır. Bu derlemede su kanallarının yapısı, fonksiyonları, düzenlenmesi ve obezite ile ilişkisi gözden geçirilmiştir.

Turkish Medical Journal 2007, 1:107-116

Obezite vücut yağ oranında artıs olarak tanımlanan bir hastalıktır. Obezite prevalansı geçen birkaç dekadda dramatik olarak artıs göstermistir. Obezite diyabetes mellitus, hipertansiyon, dislipidemi ve koroner arter hastalığının da bulunduğu kardiyometabolik hastalıklar için önemli bir risk faktörüdür ve tedavi edilmelidir. Bu derlemede obezite tanısı, epidemiyolojisi, etiyopatogenezi ve tedavi yaklasımları gözden geçirilmistir.

Hacettepe Tıp Derg 2007;38:167-172

Obezite, vücudun gereksiniminden fazla enerji içeren gıda alımı nedeniyle yağ dokusu oranında artış olması ve bunun sonucunda da vücut ağırlığının artması olarak tanımlanmaktadır. Vücut ağırlığında artış, vücut kitle indeksi (VKİ)’nde de artışa sebep olur. VKİ > 30 olması durumunda kişi obez olarak değerlendirilir. Obezite bugün, yol açtığı komplikasyonlar nedeniyle yaşamı tehdit eden bir durum olarak görülmektedir. En önemli komplikasyonu olan Tip 2 diabetes mellitus (DM) gelişimine yol açmasının yanı sıra, kardiyovasküler hastalıklara ve kansere de zemin hazırlamaktadır. Obezitenin oluşumunda, enerji dengesini düzenleyen nöroendokrin mekanizmalar üzerinde etkili olan çevresel ve genetik faktörlerin rol oynadığı düşünülmektedir. Normal kilodaki insanlar, gereksinimlerinden fazla gıda alımı sonucu vücut yağ depolarının artmasına karşı korunur. Adipozitenin olumsuz geribildirimi olarak tanımlanan bu olgu, yağ kütlesinin artması durumunda iştahın azalacağı ve enerji harcanmasının artacağını öneren lipostat teorisi ile uyumludur. İştahın düzenlenmesi insanlarda santral sinir sistemi düzeyinde olmaktadır ve bu düzenlenmeye aracılık eden başlıca molekül adipositler tarafından üretilen leptindir. Küçük bir protein olan leptin vücut yağ içeriği ile orantılı düzeyde kanda bulunur ve santral sinir sistemine geçer. Leptin reseptörü ekspresyonunun en yüksek olduğu yer bazomedial hipotalamustaki arkuat çekirdektir.

Endokrinolojide Diyalog 2007;4:296-299

“Obezitenin tedavisinin esası alınandan daha fazla enerjinin harcanmasına dayanır. Bu amaçla hastalara kalorisi düşük diyet uygulanması rutin egzersizlerin yapılması ve hastanın kilo verebileceğine ikna edilmesi tedavinin aslını oluşturur. Hastalara uygulanan diyet günlük aktivitelerine göre ayarlanır ve bu aktivitelerinin derecesine göre 40.0-100.0 kalori / kg / gün hesabı ile diyet belirlenir. Bu diyet içerisinde yaklaşık %50 oranı karbohidratlar, %30 oranı proteinler ve geriye kalan %20 oranı ise yağlar oluşturur. Diyette kilo verdirilirken hemen daima yağlar azaltılarak bu amaç gerçekleştirilmeye sağlanır. Diyetin karbohidrat ve protein komponentlerinde değişikliğe gidilmez. Uygulanan diyet ve ilaç tedavileri ile haftalık kilo verme hızının 1.0 kg civarında, aylık kilo verme hızının 4.0-5.0 kg civarında olması sağlanmalıdır.”