1. Arter Kan Gazı Analizi
Asit baz dengesinin ve solunum dengelerinin tayini için arteriyel kanda oksijen (PaO2) ile karbondioksit (PaCO2) parsiyel basınçlarının, oksijen satürasyonunun (SaO2), pH ve bikarbonat değerlerinin ölçümü arter kan gazı analizi (AKG) ile yapılır 1. Arter kan gazı analizi hastanın metabolik ve respiratuar fizyolojisi hakkında güvenilir bilgiler veren önemli bir laboratuar yöntemidir 2,3.

Arter kan gazı analizi endikasyonları şu şekilde özetlenebilir 1,4:

• Metabolik ve respiratuar asidoz ve alkolozun tanısı ve takibi
• Solunum yetmezliğinin tipinin saptanması
• Verilen tedavinin etkinliğinin belirlenmesi
• Oksijen tedavisinin endikasyonu ve takibi
• Ani gelişen ve sebebi açıklanamayan dispne sebebini araştırma

2. Arter Kan Gazı Alma Tekniği
Yaygın olarak kullanılan yöntem invaziv olarak artere perkütanöz yolla ulaşılarak yada arteriyel katater yerleştirilerek (yoğun bakım ünitelerinde sık kan gazı monitörizasyonu gereken durumlarda, aseptik koşullar sağlanarak) arter kan örneğinin alınmasıdır. Kan örneğinin hangi arterden alınacağı uygulayıcının tecrübesi, hastanın kliniği gibi birçok durumla ilişkilidir 2,3. Genellikle, radial, brakial ve femoral arterler, zorunlu durumlarda dorsalis pedis ve aksiler arterler kullanılır 2. El bileğinde yüzeyel lokalizasyonda seyretmesi, kolay palpe edilebilmesi, işlem sonrasında kanamayı önlemek için üzerine kolay bası uygulanabilmesi nedenleriyle öncelikle radial arter tercih edilir 2,5. Elde kolleteral dolaşımın yeterliliğini değerlendirmek için, işlemden önce Allen testi mutlaka uygulanmalıdır 2,5. Allen testinde radial ve unlar artere baskı yapılır ve hastanın avucunu kapatıp açması istenir. Unlar arterdeki bası ortadan kaldırıldığında el pembeleşiyorsa radial arteden kan alınmalıdır 1.

Radial arterden AKG örneği alınması işleminde 1-4: Hastaya işlem anlatılmalı, radial arter palpe edilmeli, işlemin yapılacağı bölge iyot yada alkolle temizlenmeli, işlemden önce 1 ml %2’lik lidokain subkütan olarak enjekte edilerek lokal anestezi sağlanmalıdır. İşlem sırasında ağrı duyulmasının hiperventilasyona neden olarak AKG değerlerini etkleyebileceği utulmamalıdır. Beş mililitrelik enjektöre %0.1’lik heparin solüsyonundan 0.5 ml çekilmeli, enjektörün pistonu geri çekilerek, iç yüzeyin heparinle teması ve heparinin ince bir tabaka oluşturması sağlanmalı, enjektördeki heparin tamamen boşaltılmalıdır. Heparin pH’yı ve PCO2’yi düşürebilir. Radial arter palpe edilirken, pulsazyona yönelecek şekilde 60° bir açıyla (horizontal hat ile 30°) enjektörle ilerlenir, enjektöre kan geldiği anda ilerleme sonlandırılır 2-3 ml kan alınır (Şekil 1).
njektör çekildikten sonra enjektörde hava varsa çıkartılır, iğne ucunun havayla teması önlenir ve işlem yerine 5 dakika süreyle bası uygulanır. Antikoagülan alanlarda ve koagülasyon bozukluğu olanlarda bu süre daha uzun tutulmalıdır. Alınan örnek 5 dakika içerisinde laboratuvara ulaştırılamayacaksa, kan hücresinde metabolik aktiviteyi ve buna bağlı olarak O2 tüketimi, CO2 üretimini önlemek amacıyla enjektör buz aküsü üzerinde bekletilmelidir. Kan gazında ölçülen O2 satürasyonu (SaO2) ile pulse oksimetreyle saptanan O2 satürasyonu (SpO2) arasında uyumsuzluk saptanan olgularda “psödohipoksemi” olabileceği hatırlanmalıdır. Ayırıcı tanı için kan gazı örneğinin santrifüj edilmesiyle elde edilen plazmanın PaO2 ve SaO2 ölçümü için kullanılabileceği bildirilmektedir 2. AKG alırken oluşabilecek komplikasyonlar; ağrı, arteriyel spazm, enjeksiyon yerinde kanama, enfeksiyon, sinir hasarı, trombozdur.
3. Arter Kan Gazlarının Değerlendirilmesi
Normalde AKG değerleri Tablo 1’de belirtilen değerler arasındadır 1-3,6:
PaO2: Oksijenizasyonu
PaCO2: Alveoler ventilasyonu
PaO2 ve PCO2: Gaz alışverişini,
Ph, PCO2 ve HCO3-: Asit baz durumunu değerlendirmede kullanılır 1,2.
pH’nın tolere edilebilir sınırları 6.8-8.0 arasındadır 1
Arter kan gazı değerlendirilmesinde kullanılan terimler ve açıklamaları
[H+: Hidrojen iyon konsantrasyonudur.

pH: Hidrojen iyon konsantrayonunun negatif logaritmasıdır. Kanın H+ durumunu belirlemek için kullanılır, asit-baz dengesini bir ölçüt olarak temsil eder 2. Birimi: nmol 1-1’dur.Hastanın asidoz ya da alkalozda olduğunu gösterir ancak tipini pH ile anlamak mümkün değildir. pH asidoz yada alkolozun kompanse olup olmadığını gösteren tek parametredir 1. Normal değerleri 7.35-7.45’dir. pH<7.35 olursa dekompanse asidoz, pH>7.45 olursa dekompanse alkalozdur.

Baz fazlalığına bakılarak olayın metabolik asidoz ya da alkaloz olduğuna karar verilebilir.

Baz fazlalığı (BE): Tam oksijenize kanın, 37°C’ de ve 40 mmHg PCO2 de pH’sını 7.40’a getirmek için gerekli asit veya baz miktarıdır, metabolik durumun göstergesidir. Eğer BE <-2.5 ise metabolik asidoz, BE >+2.5 ise metabolik alkalozdur 1. Bazı kaynaklarda BE normal değerleri -3 ile +3 olarak kabul edilmektedir 1,2,4. Respiratuar asidoz, metabolik alkalozla; respiratuar alkaloz, metabolik asidozla kompanse olur. Metabolik asidoz, respiratuar alkalozla; metabolik alkaloz, respiratuar asidozla kompanse edilir.

Parsiyel arteriyel oksijen basıncı (PaO2): Arteriyel kandaki oksijenin parsiyel basıncıdır. Oksijenizasyonun değerlendirilmesinde kullanılır. Birimi mmHg veya kilopaskal (kPa)’dır (kPa=mmHg/7.5). Hastanın oda havasında ve deniz seviyesinde soluk aldığı düşünüldüğünde yaşa göre PaO2 değeri aşağıdaki formüllere göre hesaplanabilir 1,2

PaO2=104.2-(0.27x Yaş), PaO2=109-(0.43xYaş) yada kabaca: 100-(Yaş/3)
PaO2: 60-79 mm Hg arasındaysa “ hafif hipoksemi”
PaO2: 40-59 mm Hg arasındaysa “orta hipoksemi”
PaO2: 40 mmHg altındaysa “ağır hipoksemi”

Oksijen Kontenti (CaO2) (Arteriyel oksijen içeriği): Arteriyel kanda erimis veya hemoglobine bağlı formlarda taşınan oksijen miktarları toplamı kanın oksijen içeriğidir (CaO2). Normalde erkeklerde 20.4, kadınlarda 18.6 mL/dL’dir. Aşağıdaki formüle göre hesaplanır 1,4

CaO2 (mL/dL)= [SaO2 (%)XHg (g/dL)x1.34] +( PaO2X0.003)
Oksijen Satürasyonu (SaO2 ): Hemoglobinin oksijenle satürasyon (doygunluk) düzeyini yansıtır.

Alveolo-arteriyel oksijen gradienti:p(A-a) O2: Alveol ve arteriyel parsiyel oksijen basınçları arasındaki fark olup akciğerlerin gaz alışverişi fonksiyonu hakkında genel bilgi verir.

p(A-a) O2: [FiO2 x(760-47)-(1.25x PaCO2)]-PaO2
veya pratik olarak
p(A-a) O2: [150-(1.25x PaCO2)]-PaO2
formulüyle hesaplanabilir 7.

Deniz seviyesinde barometrik basınç 760 mmHg
37 derecede su basıncı -47 mmHg
Trakeal havadaki PO2 713×0.21=149 mmHg

Normalde alveolo-arteriyel oksijen gradienti 5 mmHg dir, ancak yaşla birliktr artar, 20 yaşından sonra her 10 yıl için 4 mmHg lik artış olur 2. Alveolo-arteriyel oksijen gradientini oda havasında 7-14 mmHg kabul edenlerde bulunmaktadır. Yaşa göre beklenen formülle hesaplanabilir 2.

Yaşa göre beklenen p(A-a) O2:2.5+ [0.25xyaş(yıl)]
Parsiyel arteriyel karbondioksit basıncı (PaCO2): Arteriyel kandaki karbondioksitin parsiyel basıncıdır. Alveolar ventilasyonun göstergesidir. Birimi mmHg veya kilopaskal (kPa)’dır. Normal değeri deniz seviyesinde 40 mmHg’dır, venöz kanda ise 46.5 mmHg’dır 1,2.

Bikarbonat (HCO3-): Bikarbonat iyonunun serum konsantrasyonudur. Kanda önemli bir tampondur, asit-baz dengesinin metabolik komponentini değerlendirmede kullanılır.

Standart bikarbonat: Standart koşullarda (37 °C sıcaklık ve 40 mmHg PCO) kanda bulunması gereken bikarbonat değeridir. Normalde 22-26 mEq/L’dir.

Aktüel bikarbonat: Kanda bulunan gerçek bikarbonat değeridir. Normalde 22-26 mEq/L’dir. Artmış değerler metabolik alkalozu, azalmış değerler metabolik asidozu gösterir.

Asit-baz Denge Bozuklukları
Normal Asit-Baz Dengesi
İnsan vücudunda besinlerin metabolizması sonucunda her gün 15,000 mmol karbondioksit ve 50-100 meq nonvolatil asit açığa çıkar. Karbondioksit solunum sistemi ile, nonvolatil asitler renal sistem yoluyla vücuttan atılır. Asit-baz dengesi bikarbonat-karbondioksit buffer sistemi ile değerlendilir:

Çözünmüş CO2+H2O <-> H2CO3 <-> HCO3-+H+
Karbonik asit (H2CO3) konsantrasyonu oldukça düşük olduğundan göz ardı edilebilir. Diğer reaktanlar arasındaki ilişki Henderson-Hasselbalch denklemi ile ifade edilir:

pH = 6.10+log ( [HCO3- / [0.03XPaCO2 )

SONUCU ETKİLEYEN FAKTÖRLER

1- GECİKMİŞ ANALİZ
O2 tüketimi & CO2 üretimi kanı şırıngaya aldıktan sonra devam eder
Buz içine alınan örnekte değerler 1-2 saat korunur
Buz içine alınmayan örnek hızla geçersiz sonuç üretir.
PaCO2 : 3-10 mmHg/saatte artar.
PaO2 : başlangıç değeri ve Hb saturasyonuna bağlı

2- FAZLA HEPARİN
Dilüsyonal etki ile HCO3- & PaCO2 düşer.
Yıkamadan sonra heparin boşaltılmalıdır
Sonuçların yüksek çıkmasına neden olanlar:
Büyük boyutlu injektör/iğne ucu
Düşük örnek volümü.10 ml’lik injektöre 1 ml örnek alınırsa %25 düşük değer elde edilir(injektörde 0.25 ml heparin
İnjektörlerin yarısından fazlası kan örnekleri ile dolu olmalıdır
Solunum cihazı ile hiperventilasyon yanlış lab sonuçlarına yol açabilir.

3- HAVA KABARCIKLARI
Hava kabarcığında PO2 yaklaşık 150 mmHg & PCO2 yaklaşık 0 mm Hg’dır
Örneğin karıştırılması PaO2 artış ve PaCO2 düşüş olacaktır.
p(A-a)O2 negatif olabilir.
Karıştırma ve çalkalama daha hatalı sonuçlara yol açacaktır
Eğer aşırı hava kabarcığı varsa örneği atın
Örneği aldıktan hemen sonra bir tıpa veya kapak ile sıkıca kapatın

4- ATEŞ VEYA HİPOTERMİ
AKG analizörlerinin çoğu normal vücut ısısında verileri rapor eder
Şiddetli hiper/hipotermi varsa, 37 °C’deki pH & PCO2 değerleri gerçek hastanın değerlerinden farklı olacaktır
Sıcaklıkla PO2’de oluşabilecek değişiklikler öngörülebilir
HCO3-, O2 Sat, O2 kapasitesi/içeriği, CO2 içeriği ısıyla önemli değişikliğe uğramaz
‘sıcaklık düzeltmesi’ yaptıktan sonra AKG değerlerini, özellikle pH & PCO2 raporlanması konusunda fikir birliği yoktur.

5- WBC SAYIMI
Normal lökosit sayısı olan bir hastada 1 dl kanda 10 dk’da 0.1 ml O2 tüketilir
Total lökosit miktarı/platalet miktarı belirgin artan hastalarda tüketim çok artar.

6- ENJEKTÖRÜN TİPİ
pH & PCO2 değerleri etkilenmez
PO2 değerleri plastik injektörlerde daha hızlı düşer (Yalnızca PO2 > 400 mm Hg)
Cam injektörlerin diğer avantajları:
– Duvara minimum sürtünme
– Genellikle geri çekmeye ihtiyaç olmadığından injektöre hava girme şansı daha azdır
– Plastik injektörlerin kenarına yapışmış hava kabarcıklarını gidermek daha zordur
– Cam injektörler tercik edilse de farkın klinik önemi yoktur ve plastik injektörlerin kullanımına devam edilebilir.

A- KAN GAZI PARAMETRELERİNİN ANLAMI
1- Hastanın sıcaklığı : 37.0 C
2- Soluduğu oksijen yüzdesi: %21 normal hava
3- Açık hava Basıncı : 710.7 mmHg

Elektrotlarla alınan temel sonuçlar
1- pH
2- pCO2
3- pO2
4- Hct
5- Na
6- K
7- Ca

Hesaplanan Değerler:
1- pH (T), pCO2(T), pO2(T) sıcaklığa göre düzeltilmiş değerler
2- Total CO2
3- Aktüel Bikarbonat (HCO3):
4- Standart Bikarbonat (SBC):
5- Baz Fazlası (BEb):
6- Baz Fazlası Ektraselüler sıvı (BEecf)
7- p50 de % Oksijen saturasyon: (%sO2c)
8- Alveoler-arteriyer Oksijen farkı (A-aO2)
9- Solunum Indeksi(RI) :

1- pH: H+ iyonları konsantrasyonunun negatif logaritmik ifadesidir. pH = – log H+
Yaşam sınırları: pH: 6.8-7.8
Arter pH ı : 7.36 – 7.44
Ven pH ı : 0,01 – 0.02 daha düşük.
Doku düzeyinde bozukluklara neden olan plazma H+iyonu konsantrasyonunun artmasına asidoz,azalmasına alkaloz denir.
Asidemi: Ekstrasellüler sıvı pH’nın düşmesi (pH< 7.35 ) Alkalemi: Ekstrasellüler sıvı pH’nın artması (pH>7.45)
BOS, plevral ve perikardiyal sıvılarda kan gazı cihazı ile pH ölçülebilir. Normal değerleri serum ve plazmaya benzer.
Parapnömonik effüzyonlu hastalarda pH ölçümü tedaviyi yönlendirir. pH < 7 => tüp drenajı , pH>7.2 => antibiyoterapi

H+ + HCO3- <==> H2CO3 <==> CO2 + H2O
Hidrojen iyon konsantrasyonu hesabı

pH ile kandaki Hidrojen iyon konsantrasyonu yukarıdaki tabloda görülmektedir. Pratik olarak hesaplamak gerekirse 80 den pH ın ondalık kısmı çıkartılmasıyla bulunur. Örnek: pH: 7.20 ise 80-20=60 nmol/L

2- pO2 : Kanda erimiş oksijenin oluşturduğu parsiyel basınçtır.
Sağlıklı, deniz seviyesinde, oda havasında solunum yapan bir erişkinde normal değer 97 mm Hg’dır.
Yaş arttıkça giderek düşer.
FiO2 ve Patm’a bağlıdır.
Oda havası soluyanda 100 mmHg dan fazla olamaz. Çünkü pO2=FIO2x5 dir. pO2=21*5 =105 mmHg
Yaşa bağlı pO2 = 104 – (0.27 x yaş) ile hesaplanabilir.

Arter kanında oksijen parsiyel basıncının azalmasına hipoksemi denir (PaO2<80mmHg). 60-79 mmHg => Hafif hipoksemi
40-59 mmHg => Orta Hipoksemi
<40 mmHg => Ağır Hipoksemi
PaO2>120 mmHg ise buna da hiperoksemi adı verilir. Yüksek doz oksijen veya hiperbarik oksijen tedavisi alan hastalarda görülebilir.
NOT: Arteriyel kanda PaO2’nin 55 mmHg’nin altına düşmesi, PaCO2’nin 45 mmHg’nin üzerine çıkmasına solunum yetmezliği denir.

AKG bakılan hastaların çoğuna O2 tedavisi gerekir.
PaO2 belirlemek için O2 tedavisi kesilmemelidir.

PaO2 < FIO2 x 5 ise HİPOKSEMİKTİR PaO2 > FIO2 için beklenen:
1. Örnek/analizörde hata
2. Hastanın O2 tüketimi azalmış
3. Hastaya O2 tedavisi gerekli değil

3- pCO2: Kanda erimiş karbondioksidin yapmış olduğu parsiyel basıncı.
Arterde : pCO2 : 35 – 45
vende : pCO2 : 41 – 51
(PaCO2>45 mmHg) hiperkapni denir. Hipoventilasyon anlamına gelir.
(PaCO2 < 35 mmHg) hipokapnidir. Hiperventilasyon anlamına gelir. Yaş ve pozisyondan etkilenmez. Respiratuvar asidoz : pCO2 > 40
Respiratuvar alkaloz: pCO2 < 40 PaCO2 60-70 mmHg => dispne, hızlı ve derin solunum
PaCO2 80-100 mmHg => letarji, semikoma
PaCO2 120-150 mmHg => ölüm

4- Aktüel bikarbonat:

HCO3- düzeyleri doğrudan pH & PCO2’den hesaplanır. Plazma örneğinde ölçülen HCO3-’ dır.

Hem solunumsal hem de metabolik komponent ile ilgili.Non respiratuar (metabolik) asit-baz durumunu yansıtır.

Tamponlama durumu/kanın gerçek tamponlama kapasitesindeki anormalliğin derecesini belirlemez

Normal Aralık: 21-28mmol/L

5- Standart bikarbonat :

Standart koşullardaki(37 C ve PaCO2:40mmHg) HCO3- konsantrasyonu.

Standart bikarbonat> 27 mmol/L , metabolik alkaloz
Standart bikarbonat< 21 mmol/L , metabolik asidoz Standart bikarbonatla aktüel bikarbonat arasındaki ilişki, solunum asidozisini yada alkalozisini gösterir. 1- Standart bikarbonat < Aktüel bikarbonattan küçükse SOLUNUMSAL ASİDOZ vardır. 2- Standart bikarbonat > Aktüel bikarbonattan büyükse SOLUNUMSAL ALKALOZ vardır.

Standart bikarbonatın aktüel bikarbonatla eşit olması, hastada solunum dengesi olduğunu gösterir. Bu durumda:
1- (Standart bikarbonat = Aktüel bikarbonat) < Normal .............dekompanse metabolik asidozis vardır. 2- (Standart bikarbonat = Aktüel bikarbonat) > Normal ………… dekompanse metabolik alkalozis vardır.

6- Base Excess:

Tam oksijenize kanın 37 C de ve 40 mmHg pCO2 de pH ı 7.4 e getirmek için ilave edilen asit/baz miktarıdır.

Metabolik sistemdeki defekt ile oluşan fazla asit yada bazı gösterir.

pH’da önemli sapmalar olmadan da hemoglobin kitlesindeki azalmalar ya da çoğalmalar baz fazlalığını belirgin olarak etkilemektedir.

Pozitif değerler; fazla bikarbonatı o da metabolik alkalozisi gösterir.

Negatif baz fazlası; eksik bikarbonatı dolayısıyla metabolik asidozisi gösterir.

Normal değer aralığı; ± 2.5 olarak ifade edilir.

Base excess < -2.0 mmol/l metabolik asidoz Base excess > +2.0 mmol/l metabolik alkaloz

7- Total CO2:

Plazmada aktüel bikarbonat konsantrasyonuna (22-26 mEq/L) ek olarak karbonik asit (1.1-1.3 mEq/L) ve karbamino bağlayan karbondioksit( 1-2 mEq/L) bulunmaktadır.Bunların toplamı , Karbondioksit kapsamını (Total Karbondioksit) oluşturmaktadır.

Anlamı : TCO2 = CO2 + HCO3 dir.

Formülü : TCO2 = HCO3 + (0.0307 x pCO2) dir.

Normal değer aralığı; 24-29 mEq/L kadardır.

Düşük total karbondioksit metabolik asidozisi

Yüksek total karbondioksit metabolik alkalozisi göstermektedir.

Total karbondioksit < standart bikarbonattan ........... solunum alkalozisi gelişmiştir. Total karbondioksit > standart bikarbonattan ……….. solunum asidozisi vardır.

8- p(A-a)O2:

Akciğerde gaz alışverişi fonksiyonu hakkında bilgi verir.

p[A-a] = [(Patm – PH20) x FiO2] – PaCO2/RQ] – PaO2

Patm = 760 mmHg PH2O = 47 FiO2 = 0.21 (odada) RQ = 0.8 (solunum katsayısı)

Normal değeri : 5-15, ileri yaşlarda <30 dur. p(A-a) O2 artmışsa ; pulmoner şant, vent/perf eşitsizliği, efor sırasında difüzyon bzk. Alveolar hipoventilasyonda pO2 azalır, pCO2 artar, p(A-a) normaldir. 9- SO2: Oxygen saturation. Oksijen saturasyonu. Normal değerler, arteriyel kanda (SaO2) >%94, venöz kanda (SvO2) ~%75’tir. Hızlı ve derin soluyan veya oksijenden zengin hava (mesela %100 oksijen) alan bir hastada saturasyon %100’e yaklaşabilir. Yüksek irtifada ise oksijen saturasyonu azalır.

Oksijenle doyan Hemoglobin miktarıdır.

Normal şartlarda PaO2’ye göre beklenen oksijen saturasyonu hesaplanabilir:

Normali : %95 -98
100 ml kanda 15 gr Hemoglobin vardır
1 gr Hb ise 1.34 ml O2 taşır.
Ek Olarak…..

HEMOGLOBİN

Hemoglobinin düşük olması kanın tamponlama gücünü azaltır.

pO2 normal bile olsa, hemoglobin kitlesindeki düşüklük dokularda hipoksi meydana getirir.

Hipoksi de, asidozis meydana getirir veya olan asidozisi ağırlaştırır.

Diğer yandan hemoglobin düşük olduğundan ortaya çıkan hızlı solunum (solunum kompensasyonu) solunum alkalozisine yol açar.

İDRAR pH

Asit-baz dengesinin yorumlanması, bozukluğun tedavisi ve tedavinin değerlendirilebilmesi için idrar pH’ sının bilinmesi gereklidir.

Asidozislerde, böbrek tubulus hücresi daha çok HCO3 yapar ve idrara daha çok HCO3 verir.Böylece idrar pH’sı daha asit olur.

Alkaloziste ise bikarbonat yapımı durduğundan distal tubuluslara gelen baz bileşikler olduğu gibi atılır ve idrar pH’sı yükselir.

Asidozis ve Alkaloziste idrar pH’sı için paradokslar olabilir:

1- Hastada alkalozis olduğu halde idrar pH’sı asit olabilir.Bu durumda hipopotasemik alkalozis düşünülmelidir.

2- Asidozise karşın idrar pH’ sı yüksek yani alkali olabilir.Bu durumda,renal tubuler asidozis olduğu ya da asetazolamid grubu diüretik veya ampisilin benzeri antibiyotik kullanımı düşünülmelidir.

B- NORMAL DEĞERLER :

Kabul Edilen Örnek :

1 ml kan için 0.05 mL sıvı heparin (1000 IU/mL)
5 dk içinde analiz edilmeli veya buzlu su banyosunda 2 saat içinde
Heparinsiz kan çalışılmamalıdır.
Referans aralıkları :

Normal Değerler Kritik Değerler
pH 7.35 – 7.45 6.8 – 7.6
pCO2 35 – 45 20 – 70
pO2 83 – 108 45 – 250
Aktüel HCO3 22 – 26
Standart HCO3 22 – 26
Total CO2 25 – 29
BEb -3 ; +3

Turkish Medical Journal 2007,1:44-50

“Bu makalede asit baz dengesinin bazı önemli noktalarına değinildi. Bilindiği gibi arter değerleri, havaya temas etmeyen arteriyel kandan belli bir ısıda, uygun elektrotlarla pH ve PaCO2, PaO2 ölçülerek elde edilir. Metabolik ve respiratuar asidoz ve alkalozun tanısı ve takibinde, solunum yetmezliğinin tipinin saptanmasında, verilen tedavinin etkinliğinin belirlenmesinde, oksijen tedavisinin endikasyonu ve takibinde, ani gelisen ve sebebi açıklanamayan dispne sebebini arastırmada etkin olarak kullanılan önemli bir tetkik yöntemidir.”