Adli Tıp Bülteni, 1996; 1(2): 74-81.

ÖZET
Antemortem ve postmortem kan alkolünün doğru olarak analizi adli tıp açısından çok önemlidir. Postmortem kan örneğinin alınması, saklama ve korunma koşulları kan alkol düzeyini etkileyebilmektedir. Postmortem mikrobiyal etkilerden dolayı, kan alkol tayini için en uygun kan örneği kay- nağı femoral ven’dir. Kafa ve boyun venleri de postmortem kan alımında kullanılabilir. Kalp kanı endojen alkol oluşu- mu veya biyokimyasal alkol oksidasyonundan dolayı ideal değildir.
Bu çalışma, kan alkol düzeyine sodyum florür ve sodyum azidin koruyucu etkisini tanımlamaktadır. Postmortem kan örnekleri +4CC ve +22°C’de 28 gün bekletilerek, 0.,7., 14., 21. ve 28. günlerde alkol konsantrasyonları tayin edilmiştir.
Bulgulara göre, postmortem kan alkolünün korunması için +4°C’de sodyum azidin sodyum florürden daha etkili olduğu görülmüştür.

Bağımlılık Dergisi, Cilt: 3, Sayı: 3, 2002

“Alkol kullanımının biyokimyasal belirleyicilerinin önemi Food and Drug Administration (FDA) nın Carbohydrate-deficient transferrin (CDT)’i alkol kullanımının bir belirleyicisi olarak kabul etmesinden sonra artmıştır. GGT, AST, ALT gibi daha kabul görmüş testler karaciğer hastalığının belirleyicileridir. CDT’nin FDA tarafından bu özelliğinin kabul görmesi alkol kullanımının belirgin bozukluk oluşturmadan belirti gösterebileceğini düşündürmüştür. Alkol kullanımını gösteren bir belirleyicinin alkol alım süresi, miktarı ve sıklığını yansıtması, belirleyicide oluşan değişiklerin bu özelliklerle paralel olması gerekmektedir. Yine bu ilişkinin nüks ile olan bağlantısı yaş, cinsiyet, “ağır, orta, hafif ve sosyal içici” gibi değişkenlerle de aydınlatılabilir olmalıdır.Var olan tüm biyokimyasal belirleyiciler belirli kısıtlılıklar gösterdikleri için 21.yüzyılda yeni belirleyicilerin bulunmasına gereksinim vardır.”